Dag 6 t/m 13

Hoi allemaal,

Hier weer een verhaalte! De prijzen staan er bij zodat jullie alvast een reisschema kunnen maken, hahaha. Hieronder het vervolg van het vorige verhaal.

Veel leesplezier!

Dag 6: Williams / Grand Canyon – 8 April

Nu was het dan eindelijk zover dat we het mooie wereldwonder konden gaan bezichtigen. Na een rit van 40 mijl door de bergen kwamen we aan bij de ingang van het nationale park. Bij de ingang moesten we wederom de nationale parkpass en legitimatie bewijs laten zien. Een stukje verder op kwamen we aan bij het visitor center waar men een gratis shuttle bus langs de south rim kon nemen. Tevens kon je er ook voor kiezen om de wandeling van ongeveer 2,5 mijl te voet te doen. Voor de laatste optie gingen wij. Toen we de RV op de overvolle parkeerplaats kwijt konden zijn we aan deze machtige wandeling begonnen. De eerste blik op de Grand Canyon was adembenemend. Zo iets moois hadden we nog nooit gezien. Het leek net een filmdecor. We hadden het geluk dat het heel erg mooi weer was waardoor we een goede zicht in en over de Canyon hadden. In het zal zag je een stukje van de Colorado rivier stromen en zagen we ook het pad waar je naar de bodem van de Canyon kon afdalen. Langs deze route zijn heel veel view points waar je ongelooflijk mooie foto’s kunt maken. We konden er voor kiezen om dezelfde route terug te lopen of om gebruik te maken van de shuttle. Terwijl we in de shuttle zaten kwamen we langs diverse winkeltjes, campings en restaurantjes. Aan het einde van deze route langs de south rim hebben we de camper weer opgehaald en zijn we langs de east rim richting Cameron gaan rijden. Langs de east rim heb je in eens een hele andere view over de Canyon. Het is een smal, hobbelig en kronkel weggetje waar je ook een aantal keren de camper aan de kant kunt zetten om wederom mooie shots te nemen met de camera. De route langs de east rim was ongeveer een half uurtje rijden. Via Cameron zijn we door gereden naar Flagstaff, deze route was ongeveer 53 mijl. Door Flagstaff heen loopt de beroemde en historische Route 66. Hierdoor heeft dit stadje een bekende naam en een historisch centrum. Nadat we de KOA camping hadden gevonden zijn we doorgereden naar de Flagstaff Shoppingmall. Het winkelcentrum bestaat uit diverse kleding, schoenen en parfum winkeljes waar je uitgebreid kunt shoppen tot 9 uur savonds. Omdat het nog al vrij laat was voordat we hier naar buiten kwamen besloten we om het tentje Del Taco eens te gaan uitproberen. Voor ongeveer $6,- heb je een middel menu met een burrito, frietjes en een voor ons hele grote cola. Echter is het niet aan te raden om hier te gaan eten. Het eten was vrij koud en smakeloos. Na de maaltijd gingen we een plaatsje opzoeken op de KOA camping bij de ingang van het stadje Flagstaff. Wederom waren we een “late arrival” dus moesten we zelf gaan kijken of en welke plaatsen er nog beschikbaar waren. Uiteindelijk hadden we dan alsnog een fully hook up en pull thru campingplaats gevonden. Ook op deze camping waren goede faciliteiten aanwezig zoals douches, toiletten, wireless internet, pay telefoons en een winkeltje. Bij deze camping betaalde we voor 1 nacht, 3 personen en een dergelijk plaats $48,- inclusief de KOA korting. Omdat we nu toch bij Flagstaff zaten hadden we besloten om de volgende ochtend ook het centrum hiervan te gaan bezoeken. Nu was het weer tijd om te bed te gaan.

 

 

Dag 7: Flagstaff / Monument Valley – 9 April

Rond 8 uur waren we opgestaan om het centrum te kunnen gaan bezoeken. Voor deze dag hadden we namelijk heel wat op het programma. En omdat we ook in de planning hadden vanavond te gaan barbecueën wilde we op tijd bij Monument Valley aankomen. Wanneer we bij de camping vertrokken en de route afzakten kwamen we vanzelf aan de Route 66 en bij het historisch centrum. Hier werd een parkeerplaats aangegeven speciaal voor RV’s tegen over het centrum. De camper mochten we hier voor maximaal 2 uurtjes laten staan en hoefden we niets voor te betalen. Natuurlijk gingen we als eerste het visitor center bezoeken om informatie op te doen over dit stadje en het centrum. Het visitor center zit gevestigd in het oude trein stationnetje waar tevens ook een souvenirwinkeltje in zat. Aan de overkant van de weg begon het historisch centrum. Dit centrum bestaat uit slechts een aantal blokken met gezellig winkeltjes, restaurantjes en cafeetjes. Het was pas 9 uur toen we naar Flagstaff gingen dus waren we toe aan koffie. We kwamen aan bij  “Late for the train coffee” waar je een brede keuze had uit diverse koffies en chocolademelken. Het is een klein maar gezellig en sfeervol caffeetje. Voor ongeveer $3,- hadden we een dubbele cappucino. We liepen de straat uit en gingen de hoek om waar we een klein overdekt winkelcentrumpje tegen kwamen. Hier verkochten ze onderandere leuke oude reclame platen van de route 66. Dit was zeker wel een winkeltje om een leuk aandenken voor thuis mee te nemen. Nu was de 2 uur ongeveer voorbij en gingen we terug om de camper op te halen. Eigenlijk was het niet onze planning om naar Flagstaff te rijden dus moesten we weer een heel stuk terug om op onze originele geplande route verder te kunnen gaan richting Monument Valley. Toen we net Flagstaff hadden verlaten zagen we op de kaart dat je Sunset Crator en Indian Ruins kon gaan bezoeken. Dit leek ons een leuk idee. Ook hiervoor hadden we de nationale parkpass nodig. Het weggetje was lang en kronkeling, maar in eens zagen we grote zwarte stukken stenen liggen. Dit was een lava flow van ongeveer 1000 jaar geleden. Wat was dat indrukwekkend om te zien. Je kon ook diverse wandelpaden afgaan naar de Sunset Crator. Hiervoor hadden we helaas geen tijd dus reden we door naar de Indian Ruins. Bij de ingang van deze ruines was ook een visitor center waar je een boekje kon lenen over het geen wat er te bezichtigen was. Voor deze wandeling stond ongeveer 45 minuten. Het was maar een kleine rondje die te lopen was maar wel erg mooi om te zien hoe de natives vroeger hier hebben geleefd. Nog steeds zag je overal om je heen de afgekoelde lava liggen. Het zelfde weggetje kwam weer uit op de doorgaande weg die we moesten volgen richting Cameron. Bij Cameron aangekomen parkeerde we de camper om even wat te gaan eten. We waren best nieuwschierig wat er in het grote gebouw langs de parkeerplaats te vinden was. Nu bleek dat daar een enorm groot souvenir winkelt was waar je echte o.a. echt handgemaakte spullen van de natives kon kopen. Verder was er nog een klein supermarktje en een restaurantje te vinden. Maar toch besloten we om te gaan luchen in  de camper. Van Cameron naar Monument Valley was het nog ongeveer 70 mijl rijden. Deze route was vrij eentonig maar hier een daar kwamen we dan nog langs een klein stadje met mexicaanse uitstralingen. Op een gegeven moment kwamen dan de borden met Monument Valley. Bij de ingang wilde we onze nationale parkpass laten zien, maar Monument Valley is helemaal geen national park, het is een tribal park. Nu moesten we dus $5,- per persoon betalen om het park te mogen bezoeken. Het park zelf mag je niet betreden met RV’s groter dan 25 feet (uiteraard gelden de voorwaarden van de verhuurder boven de voorwaarden van het park). Vlakbij het View Hotel is een camping waar je op kunt verblijven. Let wel; je moet een stukje off road rijden om op de campingplaats te komen. Het is een grote ronde met een aantal bankjes en 2 chemische toiletten en verder geen voorzieningen. Wel is er een ontzettend mooi uitzicht over de Valley en kun je lekker barbecueen onder de sterren hemel. Voordat je de camping op rijdt zie je 2 hokjes waar je eventueel een tour kunt boeken met gids voor de Valley. Voor morgen staat nu dus op het programma een begeleide jeep tour van 2,5 uur voor $60,- per persoon. De tour staat geplant om 8 uur in de ochtend. Nog even een aandachtspuntje, de tijd in Monument Valley loopt een uur voor. Vergeet dus niet om te klokken bij te zetten.

 

Dag 8: Monument Valley / Page / Lake Powell -  10 April

Deze ochtend moesten we al vroeg uit de veren omdat we een jeeptour om 8 uur hadden geboekt met een native. Deze tour zou 2,5 uur duren en zou ons door het hele park brengen. Toen we aankwamen bij het begin punt stond onze chauffeur al op ons te wachten met de jeep. We konden meteen instappen en de tour kon beginnen. Tijdens deze tour werden ons diverse feitjes verteld over een aantal films die hier zijn op genomen of waarvoor men deze rotsen als decor hadden gebruikt. Ook was het leuk om te weten dat de Metal Band Metallica daadwerkelijk boven op de rost hun clip hebben opgenomen. We kregen een paar rotstekeningen te zien van ongeveer 3000 jaar oud en een aantal arches (bogen) die gemaakt waren toen Monument Valley nog helemaal onder water stond. De oorspronkelijke bewoners van Monument Valley waren heel erg klein, dat konden we wel zien aan de hutjes waar men vroeger in woonde. Een erg grappig stukje van de tour was een soort van gleuf in de rotsen waar je in kon roepen en dan hoorde je de echo op 3 verschillende plaatsen achter je. Aan het einde van de tour werden we mee genomen naar een grote koepel waarin we moesten gaan liggen op de rotsen. De native vertelde ons dat de Arch (het oog in de koepel) het oog van de Havik was. Hierop moesten we ons concentreren en terwijl hij op de achtergrond op zijn fluit een mooi lied begon te spelen. Dit was erg rustgevend. Verder hebben de nog de laatste en enige “spring” gezien die er over was van heel Monument Valley. Hier kwam het water dus nog echt uit de grond. Het was voor ons niet te drinken omdat er te veel zout in zit.  Door deze “spring” was het op deze plek erg mooi en groen. Nadat we ongeveer het hele park waren rond gereden werden we weer terug gebracht naar de camper. We bedankte de native met een fooi en gingen weer op weg. Vandaag stond nog op het programma om via de Antilope Canyon naar Page te rijden en zo door naar Lake Powell waar we op de camping wilden gaan staan. Van Monument Valley naar Antilope Canyon was ongeveer 2,5 uur rijden. Tijdens deze rit hebben we weer voor $100 moeten tanken voordat we verder konden gaan. Eenmaal aangekomen bij Antilope Canyon kwamen we er achter dat dit ook een Tribal Park was en dat we hiervoor $6,- per persoon moesten betalen plus een verplichte tourfee van $25,- per persoon. We besloten dit niet te gaan doen omdat het vandaag te bewolkt was en de Canyon het mooiste is wanneer de zon schijnt. Dit doordat de zonnestralen de mooiste kleuren van de Canyon naar boven laten komen. Dit gedeelte was de Upper Canyon. We waren benieuwd of we voor de Lower Canyon ook moesten betalen. Dit bleek dus ook het geval te zijn dus gingen we een kijkje nemen bij Antilope Point. Ook daar moesten we een fee gaan betalen, tevens stond er op het bord dat het een recreatie gebied was voor wanneer je wilde gaan varen. Nu besloten we maar door te gaan rijden naar Page. Bij Page aangekomen zagen we dat het een klein religieus stadje was met heel veel kerkjes in 1 straat. We gingen opzoek naar een supermarkt om nog wat kleine boodschapjes te doen. In de supermarkt zat ook een Starbucks waar ze overigens heerlijke ijskoffie verkopen! Op ongeveer 5 minuten rijden van het stadje ligt de Glen Dam. Dit is een hele grote stuwdam die het water er van weerhoud om door de Canyon te stromen. Vlak na deze dam is het visitor center waar je informatie kunt krijgen over dit gebied. Nu waren er bijna op de camping aangekomen. We namen de afslag en zagen weer een hokje  waar we moesten betalen. Gelukkig was ditmaal de Nationale Parkpass en mijn legitimatie voldoende en konden we door rijden. Na ongeveer 10 minuten rijden langs Lake Powell kwamen we aan bij de camping. Deze camping heet de Wahweap Campground. Hier betaal je voor een Fully Hook up $43,- op basis van 2 personen. Het was echt een hele mooie camping en we hadden een goed uitzicht over Lake Powell. De service daar en tegen viel een beetje tegen. Voor de douches moesten we $2,- voor 15 minuten betalen, en ook moesten we betalen om gebruik te kunnen maken van de wasmachine en de droger. Verder waren de toiletten wel erg schoon en konden we gebruik maken van gratis wireless internet. Ook het winkeltje was redelijk uitgebreid van eten tot kleren en campingspullen. Nu was het einde van de dag weer aangebroken. Bij het hokje waar we onze parkpas moesten laten zien hadden we wat informatie mee gekregen over Glen Canyon. Tijdens de barbecue hebben we bekeken welke routes we eventueel nog wilde gaan wandelen de volgende dag alvorens onze rit naar Bryce zou gaan aanvangen.

 

Dag 9: Lake Powell – Bryce Canyon – 11 April

Omdat er in de omgeving van onze camping niet veel wandelroutes waren hadden we besloten om meteen door te rijden naar Bryce Canyon welke 140 km van Page afgelegen is. Onderweg stapelde de sneeuw zich met de minuut op en werd het alsmaar kouder. Voordat je de Bryce Canyon ingaat passeer je de Red Canyon. Dit was zeker de moeite waard.

Hier zijn we nog even gestopt om een paar mooie foto’s te maken. Het leuke aan de Red Canyon is dat je door 2 tunneltjes moet rijden, waarbij je zeker niet moet vergeten om te bukken J. Vlak na de Red Canyon zijn we aangekomen bij onze campground Ruby’s Inn. Ruby’s Inn bestaat uit een luxe hotel, restaurant, souvenirwinkeltjes en een camping. Tevens beschikt het hotel over een binnen zwembad waar de gasten van de camping gebruik van mogen maken. Verder vind je op de camping goede sanitaire faciliteiten en hebben ze een pull thru en fully hook up plaatsen. Toen we de camper eenmaal hadden geparkeerd stonden we midden in de sneeuw. Bij de receptie hadden ze ons ook al gewaarschuwd dat we snel het water moesten bijvullen aangezien het ’s nachts -4 graden zou gaan worden brrrrrr….. J. De camping ligt ongeveer 60 meter van het hotel en de winkels af. Na ons geïnstalleerd te hebben zijn we in het steakhouse van het hotel gaan eten. Echt een aanrader, je kunt er namelijk kiezen uit een buffet of a la carte eten, beide voor een redelijke prijs. Na het avondeten zijn we nog even gaan winkelen in een grote souvenierwinkel, waare ze in april nog kerstspullen verkopen, voor de echte verzamelaar, grijp hier je kans want alles wordt voor de helft van de prijs aangeboden. Na het eten en winkelen zijn we terug gelopen naar de camping en gaan slapen, dit omdat we Bryce en Zion in 1 dag willen gaan bezoeken

 

Dag 10 . Bryce Canyon – Zion National Park – Las Vegas 12 April

De ingang van Bryce Canyon lag op ongeveer 1 mijl van de camping gelegen. Op vertoon parkenpas konden we het park betreden en informatie gaan inwinnen bij het visitor centre. Hier hebben we informatie gekregen over de verschillende viewpoints en eventuele wandelingen. Wij zijn langs de 4 mooiste uitzichtpunten gereden. De totale lengte van deze route langs de 4 viewpoints is circa 17 mijl. Je kunt er voor kiezen om de route te gaan wandelen of om met de camper te gaan rijden. Wij zijn met de camper er op uit getrokken omdat ze bij het visitor center al aangaven dat je voor de wandelingen het beste snowboots kon aantrekken of hele stevige wandelschoenen omdat op de meeste paden nog sneeuw en ijs kon liggen. Aangezien wij niet hadden bedacht om snowboots mee te nemen zijn we gaan rijden. Vanaf de parkeerplaatsen bij de viewpoints kun je makkelijki naar de rand van de Canyon wandelen om hier een mooi uitzicht te hebben over de rode met sneeuw bedekte Canyon. De ene viewpoint is nog hoger geleden en mooier dan de andere. Wanneer je besluit alleen deze 4 indrukwekkenste viewpoints te gaan bezoeken met de camper is het in 2 uur goed te doen. Vanuit Bryce is het heel makkelijk om naar Zion te rijden. In de voormiddag zijn er doorgereden naar Zion, deze route is ongeveer 161 km. Onderweg hebben we nog een keertje moeten tanken voor ongeveer $60,-. Bij de tankstation vertelde ze ons dat het in Zion beter weer was en dus ook een stuk warmer. Met goede moed gingen we op pad naar het betere weer. Toen we bij Zion aankwamen zagen we al een aantal donkere wolken in de lucht hangen. Daar trokken we ons niet van aan en gingen met mooie park betreden. Een stuk voor de entree poortjes kwamen we langs een groot bord waarop de afmetingen stonden die de camper moest hebben om het park te kunnen betreden in verband met de tunnel waardoor je zou moeten gaan rijden, We wisten niet precies hoe groot de camper was in Amerikaanse afmetingen dus reden we op goed geluk naar de entree huisjes toe. Bij deze huisjes lieten we wederom ons parkpas zien en vroegen we meteen of we met de camper ook het park konden binnen rijden. Zij gaven aan dat dit echter geen probleem zou zijn. Wel moet iedereen ook een fee betalen van $15,- per voertuig om door de tunnel te mogen rijden. Hiervoor krijg je een toestemmingsticket die 7 dagen geldig om door de tunnel te rijden. Zij legden ons ook meteen uit dat wanneer wij bij de tweede tunnel aan zouden komen wij de ranger moesten aanspreken. Deze ranger zou voor ons dan de tunnel vrijmaken zodat wij op de middenbaan er doorheen konden rijden. Wij hebben het park via de zuidelijke ingang betreden. Het is een hele mooie route door de bergen waarbij je onderweg veel mogelijkheden hebt om te stoppen en foto’s te maken. Het is wel een heel smal en kronkelig weggetje waar je rustig overheen moet rijden maar waarbij je wel ongelooflijk mooie uitzichten hebt. Aan het einde van deze mooie weg kom je uit bij een parkeerplaats waar omheen een camping te vinden is, het visitor center, een aantel restaurantjes en winkeltjes. Tevens is dit ook de uitgang van het park. Het visitor center is niet zoals gewend bij de andere parken. Dit is slechts een klein hokje waar iemand in staat die je kunt aanspreken voor eventuele vragen, routes e.d. Een deel van Zion is niet toegangelijk met eigen vervoer. Hiervoor kun je met een busje mee rijden waarvoor je geen extra kosten hoeft te betalen. Wanneer je met het busje mee gaan zie je o.a. een aantal watervallen. Op verschillende plaatsen is het dan mogelijk om uit te stappen en met een volgend busje weer mee door te rijden. Wanneer je niet uit stapt duurt een retour 90 minuten. Voordat we met het busje wilde gaan vertrekken gingen we eerst even lunchen in de camper. In eens begon het te regenen en de lucht begon er steeds donkerder uit te zien. Na enig overleg besloten we om door te gaan rijden naar Las Vegas.  Omdat niet in de gaten hadden dat je via het visitor center ook het park uit kon rijden zijn we de hele route terug gereden naar de zuidelijk ingang. Nu moesten we dus langs Zion richting het noorden rijden. Onderweg kregen we dus echt te maken met de donkere wolken welke zich uitte in een vreselijke sneeuwstorm. Gelukkig was deze van korte duur, want zodra we voorbij Zion waren klaarde de lucht weer op en was de blauw lucht weer te zien. Hoe dichter er bij Las Vegas kwamen hoe beter het weer werd. De route was 270 km. Dus al bij al waren de parken en Las Vegas goed in 1 dag te doen. We hadden een hotel geboekt in las Vegas, maar aangezien we nu een dag eerder aankwamen zijn we naar de KOA camping bij Circus Circus gereden. De campingplaatsen varieren van $125 tot $41 per nacht. Dit hangt af van hoe ver je verwijderd bent van de ingang van het hotel/casino Circus Circus. Wij hechtte niet zoveel waarde aan de loopafstand dus kozen wij voor een plek achter op de camping. De camping is 1 grote betonnen plaats met een aantal wc en douche huisjes en een zwembad. Wel had je alle faciliteiten bij de hand. Na ons eigen eten te hebben gemaakt zijn we ons gaan klaar maken om dan eindelijk over de strip te gaan wandelen. Om bij de strip te komen moesten we door het Circus Circus hotel/casino heen wandelen. De eerste indruk was meteen… WAUW! Wat groots! We keken onze ogen uit hoeveel gokautomaten er stonden en wat er allemaal aan winkels, eettenten en zelfs kermis attracties te vinden was. Om vanaf het casino bij te strip ben je al gauw een half uur bezig, zo groot dat het van binnen is. Eenmaal op de strip aangekomen zijn we naar het Wynn hotel gewandeld. Dit is het meest luxueus en duurste hotel van de strip. Ook de mensen die hier binnen rondliepen waren van hoge stand en veelal zakenlui. Veel hotels/casino’s zijn met elkaar verbonden door middel van een zogenaamde “walkway”. Op deze manier kwamen we uit in het Encore hotel/casino. Na hier weer een half uur te hebben rond gewandeld hadden we eindelijk de uitgang naar de strip gevonden. Het volgende hotel wat we gingen aandoen wat het Treasure Island hotel/casino. Dit casino was meer gericht op het “gewone” type mens. Hier liepen ook meer jongeren en gezinnen met kinderen rond. In dit casino hadden we een hele gezellige cocktailbar gevonden genaamd Kahunaville. Dit barretje staat bekend om de bartenders en de wedstrijden die er worden georganiseerd voor het maken van cocktails. Toen wij eenmaal plaats hadden genomen begon er een klein showtje waarin de bartenders kun kunsten lieten zien. Dit was erg leuk en gezellig om mee te maken. Hierdoor kregen we het echte Las Vegas sfeer te pakken.

 

Dag 11: Las Vegas 13 april

Eindelijk was het tijd om even bij te komen van de camper in een hotel. Het hotel waar we verbleven lag aan de andere kant van de strip. Het is eigenlijk verboden om met de camper over de strip te rijden, wat wij natuurlijk niet wisten. Hierdoor waren wij ook de enige met een camper die op de strip te vinden waren. In de verte zagen wij het hotel al liggen, maar konden helaas de parkeerplaats niet vinden. Na een stukje over de snelweg te hebben gereden en terug gereden zijn, vonden wij eindelijk de ingang van de parkeerplaats.

Nadat we de camper goed en gratis hadden weggezet, zijn we ons gaan inchecken bij het Excalibur Hotel. Excalibur kent ook een groot casino en heeft de vorm van een kasteel. Aangezien we in Toren 2 binnen kwamen, konden we meteen kennis maken met het hele casino, omdat de receptie letterlijk aan de andere kant lag, bij Toren 1. Toen we ons hadden ingecheckt kregen we een kamer in Toren 1. Onze kamer lag op de 8e verdieping en bestond uit 2 tweepersoonsbedden en een ruime badkamer.

Nadat we onze koffers op onze kamer hadden achtergelaten, zijn we de strip gaan bezoeken. Vanuit Excalibur Hotel heb je een walkway naar hotel New York, waardoor een grote achtbaan heenging. Vanuit dit hotel zijn we naar de grote M&M-winkel gegaan, waar je werkelijk alles hebt wat maar te bedenken is in het teken van M&M’s. Via de strip zijn we het Fashion Show winkelcentrum gewandeld. Hier waren grote merken te vinden wat een beetje buiten ons budget lag. Dit was dan ook de reden dat we een taxi hadden gepakt naar de Las Vegas Outlet. De taxirit kostte ongeveer $18,-. In het winkelcentrum zijn 130 winkels te vinden, waar je grote merken voor een redelijke prijs kunt kopen.

Nadat we uitgewinkeld waren besloten we bij het Hard Rock Café te gaan eten. Hier hebben lekker kunnen genieten van een flinke steak met als voorgerecht een groot bord met nacho’s tegen een redelijke prijs. Per persoon waren we ongeveer $30,- kwijt inclusief drinken. Na het eten waren we teruggekeerd naar het hotel om ons even op te frissen voor de avond die nog moest komen.

’s Avonds hebben we eerst een gokje gewaagd in ons hotel wat helaas niks heeft opgeleverd. Daarna zijn we naar de strip gegaan en hebben nog een paar hotels/casino’s bezocht.

 

Dag 12: Las Vegas 14 april

Na lekker uitgeslapen te hebben, zijn we met onze zwemspullen naar het zwembad van ons hotel gegaan. Het zwembad bestaat uit 3 zwembaden, whirlpool en een bar. Er waren genoeg ligstoelen te vinden rondom alle zwembaden. Terwijl je lekker lag te zonnen kwam de bediening langs om je bestelling op te nemen.

Na een middagje lekker te hebben gebakken, hebben we kaartjes gehaald voor een avondshow. Over de hele strip zijn diverse shows te vinden, van musicals tot comedy-shows tot Cirque du Soleil. Er is voor jong en oud entertainment te vinden.

 

Dag 13: Las Vegas – Death Valley - Bakersfield 15 april

Aangezien we deze dag 670 km moesten rijden zijn we op tijd opgestaan. Vanuit Las Vegas zijn we naar Death Valley gereden, welke alleen met toestemming van de verhuurder te bezoeken is. Helaas was er tijdelijk een weg afgesloten in Death Valley waardoor we onze route moesten aanpassen. Hierdoor hadden we een grotere ronde gereden door Death Valley dan gepland. Normaal gesproken is het tijdens het hoogseizoen niet verstandig om dit park te bezoeken vanwege de grote hitte die er heerst. Terwijl we een paar dagen eerder nog in de sneeuw zaten, vergingen we hier van de hitte. In totaal hebben we hier ongeveer 2 uur rondgereden. Aan het einde van het park kom je bij een visitor centre waar we naar binnen zijn gelopen om de beste weg naar Sequoia National Park te vragen. De ranger gaf aan dat we het beste onderlangs via Bakersfield konden gaan rijden. Het rare was dat het park aan de andere kant van de berg lag, maar om er te komen moesten we zeker nog 5 uur rijden. Dit doordat het park vanuit het westen maar via 2 wegen te betreden is, waarvan maar 1 weg goed genoeg is voor de camper.

Ons plan was om tot aan Sequoia te gaan rijden, maar door de werkzaamheden in Death Valley was ons schema een beetje uitgelopen waardoor we besloten om in Bakersfield te overnachten. Langs de snelweg zie je al gauw een RV Park aangegeven staan. Het is enigszins wat rumoerig doordat er ook een spoorweg in de buurt ligt en doordat je aan de snelweg zit, maar de prijs maakt het al snel goed. Voor $30,- konden we gebruik maken van een Pull Thru en Fully Hook Up. Tevens zijn er ook sanitaire faciliteiten, wireless internet en een buiten zwembad aanwezig.

Morgen zouden we de weg naar Sequoia National Park vervolgen.

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer