Heading Bush

Adelaide - Alice Springs - Darwin 30/04 t/m 12/05

In 1 woord geweldig!!! Bijna 10 dagen in de outback (oftewel de woestijn) van Australie, 9 nachten onder de sterren slapen, elke avond een kampvuur en veel offroad rijden, nou vraag ik je wat wil je nog meer!! hihihi Oke een douche of een wc op z'n tijd is misschien wel fijn. Al hadden we om de dag een 'douche' en overdag bij de benzinepompen of pubs een wc. Maar niet alles kon natuurlijk koek en ei zijn, de eerste paar dagen was ik weer eens ziek, dus een bezoekje aan het ziekenhuis kon niet uitblijven. De zuster vroeg wat ik had en toen ze het woord griep hoorde vloog ze zowat de kamer uit. Ik moest meteen een masker opzetten en mijn handen wassen vanwege de varkensgriep. Na een lange vragenlijst en een kort onderzoekje van de dokter was de conclusie koorts met dubbele oorontsteking en als afsluiter keelontsteking. Met een sterke antibiotica en een hoop andere pillen kon ik weer gaan. Maar al dit mocht natuurlijk de pret niet drukken, ziek of niet ziek, slapen onder de sterren blijft even mooi, ondanks dat het 's nachts rond het vriespunt was.... De eerste dag hebben we veel over de harde weg gereden om op deze manier zo ver mogelijk van de stad weg te zijn. De eerste stop van de dag was bij Hanocks lookout. Hier hadden we een mooi uitzicht over Flinders Rangers, een National Park waar we de komende dagen zouden verblijven. In het Nationaal Park liggen ook een aantal voormalige stadjes. Zo zijn we in Quorn gestopt om bier en wijn in te slaan, deze stad was vroeger erg belangrijk voor de goudmijn. Veel truckers stopten hier en overnachtten er. Vervolgens zijn we doorgereden naar onze slaapplaats in Rawnsley Park. Elke avond sliepen we in een swag. Best lastig om uit te leggen, het is een soort van slaapzak maar dan met een matrasje in en je moet er met een slaapzak in. Ik hoop dat jullie het snappen, anders moet je de foto's maar even bekijken. De volgende dag zijn we naar Wilpena Pound gegaan. Je moet er een stukje voor klimmen, maar dan heb je wel een waanzinnig uitzicht. De avond hebben we doorgebracht in een Aboriginal dorp. Maar voordat we daar waren, moest er onderweg natuurlijk een groepsfoto worden gemaakt. Dat duurde even voordat dat gebeurd was, 10 avonturiers met ieder een camera.... Ook kwamen we onderweg kleine kangoeoes tegen, genaamd Yellow Rock Walibi. Het dorpje waar we sliepen heette Iga Warta. Na het eten kwam ereen Aboriginal familie om verhlen te vertellen en liederen te zingen. Er hoorde zelfs een dansje bij, die iedereen mee mocht doen. Ondertussen hadden we ook brood gebakken. Er werd een kuil gegraven naast het vuur, daar werd het deeg in gedaan en vervolgens bedekt met zand en kolen. Nadat we allemaal hadden gedanst en gezongen was het brood klaar. Geloof me, het was erg lekker brood. Na een korte nachtrust kwam de hoofd van de familie ons halen om een wandeling te maken en om nog meer te vetellen over hun cultuur. Op een open plek in het Nationaal Park waren plekken met allemaal verschillende kleuren zand. Iedere kleur heeft z'n eigen betekenis. Wit; eenwoording met Moeder Natuur, geel; begin van een nieuw hoofdstuk in je leven, rood; leven en de dood, roze; ademhaling, paars; 'schoonmaken' van je ziel/geest. Iedere kleur werd op onze gezichten aangebracht. Het was een erg aparte belevenis. Lunchen deden we eigenlijk altijd waar het uitkwam. Als we iets voor op de bbq hadden, stopten we bij rustplekken en anders gewoon in de bush bush. Na de lunch zijn we naar Lake Eyre gereden. Wanneer er geen water ligt is het een zoutvlakte, maar door de overstromingen in het noorden ligt het meer vol zoutwater. Na een korte stop bij dit meer zijn we naar Coward Springs gegaan, hier konden we zwemmen in redelijk koud water. Ik ben niet gaan zwemmen, maar was deze dag van het fotos maken. De vierde dag hadden we een beetje een eigen programma gemaakt. Lake Eyre, waar we de vorige dag ook geweest waren, bestaat uit 2 delen, namelijk het zuidelijk en het noordelijke deel. Het noordelijke deel staat gemiddeld 1 keer in de 25 jaar onderwater, dus dat is zeker de moeite waard. Het was er wel erg modderig en je verdween er met je voeten in. Daarna was het tijd voor een bezoekje aan de pub in Wiliam Creek, de populatie hier is 3 personen en in de pub laten bezoekers vanalles achter, van bh tot identiteitskaarten. Na een verkoelend drankje werd de reis voortgezet naar de desert. Daar aangekomen zijn we naar Cooper Pedy gegaan. Dit is een kleine mijnnstad waar de mensen onder de grond wonen. In de mijnen wordt gezocht naar opal, een hele mooie steen. De huizen onder de grond zijn ongeveer hetzelfde als de huizen die wij kennen, alleen hebben ze geen ramen en is het water heel duur. Elke keer als je de toilet doorspoelt kost 10 dollar cent, dit is ongeveer 5 eurocent. We haden en rondleiding door de mijnen en kregen te zien hoe ze van opal een mooie sieraad maken. Dag 5 alweer, de helft van de tour zit er al weer op. In de ochtend zijn we gestopt bij Painted Dessert. De naam stamt af van de vele verschillende kleuren de bergen hebben hier. We waren helemaal naar boven gelopen om zo een mooi en goed uitzicht te hebben over de Painted Dessert. Na een stuk te hebben gereden was het alweer tijd voor lunch in het plaatsje Oodnadatta. Hier is het roze roadhouse gevestigd, en dat is dan ook ongeveer het enige wat er is. Het is een dorp voor de aboriginals, met een museumpje. Er woont daar ook een gehandicapte man die ons maar al te graag zangles wilde geven. Hij had ons eerst rondgeleid in het museum en daarna mee gelunched. Erg gezellige man, alleen moet je wel meedoen met zingen. Na de lunch was het tijd om naar de Dalhousie Hot Springs te gaan. Maar voordat we daar aankwamen, hadden we een tussenstop bij oude ruines, genaamd Dalhousie Homestead Ruins, en een oud treinstation. Deze zijn gelegen in het Witjira Nationaal Park. Er was niet zo heel veel meer te zien, maar altijd leuk om even rond te wandelen en wat foto's te maken. Je komt er waarschijnlijk nooit meer. Rond 6 uur 's avonds kwamen we dan aan bij de Hot Springs, het is een groot meer en het water is ongeveer 40 graden. Dus aangenaam warm, en tja soms voel je wat visjes langszwemmen die dol op tenen zijn. De volgende ochtend waren we extra vroeg op gestaan om de zonsopgang vanuit het meer te zien. Dus iedereen in z'n/haar steenkoude en nog natte zwemkleding, rennend naar het warme water om daar lekker op te warmen. Geloof me, beter kun je het niet hebben. Nadat iedereen uit het water gesleept was en gedoucht had was het tijd om naar Mount Dary te gaan. Ook hier wederom een pub, 6 inwoners en 2 huizen en een benzinepomp en neit te vergeten de vriendelijke maar o zo irritante vliegen. Na Mt Dary zijn we naar Finders Town gegaan. Hier mag je geen foto's nemen, omdat het een aboriginal stad is en die zijn er niet zo van gediend. Ook de honden daar zijn heilig en mogen absoluut niet worden aangeraakt of iets dergelijks. Ten slotte zijn we deze dag naar het geografisch middelpunt van Australie geweest. In 5 minuten kun je door heel australie lopen, ben ik toch overal geweest. Omdat het allemaal wat later was geworden dan gepland, zoals gewoonlijk, zijn we ergens gaan kamperen waar zelfs de gids geen idee van had waar het precies was. Maar de volgende ochtend kon hij de weg weer makkelijk terug vinden en was het tijd om naar de bekende Uluru (Ayers Rock) te gaan. Ik vond het een beetje een tegenvaller, tuurlijk is het bijzonder een grote rots in de woestijn. Maar de toeristen, overvol. En als je net een paar dagen in een woestijn hebt doorgebracht dan is het toch wel even wennen. Maar des al niettemin hebben we om de rots heen gelopen en de zonsondergang gezien. Ons liedje tijdens de tour was het jungle liedje van de Lion king met bijpassende maskers. Dus tijdens de zonsondergang hebben we even aan alle toeristen duidelijk gemaakt dat toch wel een tikkeltje gek waren...De volgende ochtend moesten natuurlijk ook de zonsopgang van de Uluru zien, toen we waren we wel alleen en konden we rustig ontbijten voor de Uluru. Vervolgens zijn we naar het cultureel centrum gegaan, waar Lisa en ik bijna een boete van 5000 dollar kregen. Lisa had een witte tas en wilde die in het rode zand rollen, gewoon voor het effect. Maar blijkbaar mag je geen materiaal rollen in het zand van een Nationaal Park. Maar wij dachten natuurlijk dat het een grapje was, maar ze was toch erg serieus.... Nadat iedereen weer een beetje wijzer wa geworden stond er een wandeling van 7,5 km voor de boeg in de berg Kata Tjuta. Dit was veel klim- en daalwerk, maar mooier dan de Uluru. Na deze wandeling was het dan tijd om te rusten en te nieten van de kampvuur en open lucht en niet te vergeten de rust. Dag 9 stond in het teken van nog een wandeling. Het is niet allemaal lekker zitten en genieten van het uitzicht, er moet ook flink gewerkt worden. De wandeling begon met een steile klim van 500 meter, waar we al zo'n half uur mee zoet waren. Gelukkig was dit het ergste gedeelte. Maar natuurlijk als je boven bent, vergeet je al snel de vermoeidheid. Na ongeveer 4 uur waren we dan terug bij de wagen en reden we naar de volgende campingplaats. Helaas was het verder weg dan de gids dacht, want hij wilde slapen op een berg om zo de zonsondergang te zien. Dus stopten we gewoon wat eerder en konden we het alsnog zien vanaf het dak van de auto. Maar omdat er spontaan wolken voor kwam, heb ik samen met 2 andere meiden de 'moonrise' gezien, daar was namelijk geen wolken voor. En dan uiteindelijk breekt dan toch de laatste dag aan en was het tijd om richting Alice Springs te gaan, maar niet voordat we bij 2 kleine meertjes waen gestopt om te kunnen zwemmen en zonnen. Als afsluiter van de tour zijn we 's avonds gaan uiteten en wezen stappen. Natuurlijk was het een latertje waardoor de zondag niet echt nuttig was besteed.

Maandag de 11e vertrok ik met de trein naar Darwin, de reis zou ongeveer 24 uur duren met een tussenstop van 3 uur in het plaatsje Katrina. De oedkoopste plaatsen zijn stoelen, Gelukkig ging Tamara, een Duits meisje van de tour, ook met de trein naar Darwin en zaten we erg dicht bij elkaar. Toen we in de trein kwamen, bleek er al iemand op haar stoel te zitten en die weigerde er af te gaan, want in adelaide was haar die stoel gegeven. Dus moest de manager van de trein erbij worden gehaald en die besloot Tamara te verplaatsen. En omdat ze dachten dat we samen reisden, wat eigenlijk ook wel een beetje was, mocht ik ook mee. En wat nou de verrassin was, konden we alleen maar van dromen. We kregen namelijk een prive-cabine met bed en wastafel en niet te vergeten de handdoeken en douchepulletjes!!! Het feit dat we niet 24 uur in een stoel hoefden te zitten, drong pas na een uurtje of 2 tot ons door. Na een zeer goede nachtrust kwamen aan in Katrina. We hadden 3 uur de tijd om iets te gaan ondernemen en natuurlijk wilde ik weer meer dan daadwerkelijk kon. Ik wilde namelijk naar de School of Air met de werelds grootste klas, naar de Hot Springs en de stad een beetje verkennen. Uiteindelijk zijn we alleen naar de School of Air gegaan, de rest was te ver lopen en we hadden al 2 uur nodig voor de School of Air. Deze school heeft totaal 220 leerlingen over de hele wereld, maar voornamelijk in Australie natuurlijk. Het is een basisschool en geeft kinderen van 6 tot 14 jaar les. Het gebeurd allemaal via het internet en de kinderen op de boerderijen gebruiken daarvoor sateliet. De kinderen hebben allemaal een andere achtergrond, sommige wonen op de boerderijen, andere wonen in het buitenalnd en andere reizen de wereld rond met de ouders. Een keer per jaar hebben ze kamp en komen ze allemaal bij elkaar. Het is een aparte maar vooral leuke manier van lesgeven, vooral omdat de leerlingen zelf bepalen wanneer ze hun huiswerk maken, zolang het maar na elke 6 weken af is en optijd is ingeleverd. De leraren krijgen een aparte cursus om op deze manier les te geven en spreken de leerlingen 1 of 2 maal per week. Na deze leerzame ochtend was het weer tijd om terug naar de trein te gaan om nog even te genieten van al het luxe om ons heen. Eenmaal aangekomen in het erg warme Darwin, 33 graden, had ik afgesproken met nog 2 andere reisgenootjes van de tour om te gaan dineren, oftewel goedkope pizza. Waarschijnlijk ga ik met hen een auto huren om naar de National Parken van Darwin te gaan. Maar hoe dit afloopt lees je de volgende keer.

Veel liefs -xxx- P.S. Foto's volgen nog!!

Laatste foto's

Reacties 9

Barbara 14-05-2009 08:40

Klinkt goed, ook wel dezelfde ervaring over Uluru. Het is gewoon fantastisch om in de outback te zijn. Ben je ook in Kings Canyon geweest? Hoe vond je die? Ga naar The Vic in Darwin, elke avond gratis maaltijd! Daarnaast vaak ook flinke bieraanbiedingen!

xx

Jo 14-05-2009 11:11

Jeetje man, ik wil daar ook heen! Superjaloers mevrouw Outback ! Nou geniet er nog even van en als je terug bent gaan we feesten in Utrecht. Daar woon ik vanaf 1 juli :p! XX

Jack en Annelies 14-05-2009 13:23

Natje,
allereerst proficiat met de verjaardag vam je zus.
wat een prachtig verhaal weer, geniet lekker verder,tot de het volgende verhaal.

Jack en Annelies

Karen 14-05-2009 18:41

Hi Naat,

Nou ik doe het in 2 woorden, echt super!!!

Geniet er van!!

Dikke kus
Karen

yvon 15-05-2009 20:32

Hey meis!!!

Klinkt allemaal weer goed.


ben benieuwd naar de foto,s!!

liefs Yvon

Kim z 16-05-2009 18:58

Superrr stoer in de outback! Dat is pas adventure! Haha! Jammer dat je ziek bent geweest, maar goed dat je je niet uit het veld hebt laten slaan. Dit had je denk ik voor geen goud willen missen! Ben heel benieuwd naar de foto's, dus zet ze er maar gauw op! Have fun in Darwin!
Liefs Kim

Angela 18-05-2009 12:42

Ik ben zo ontzettend jarloers op jou!!!!!!

Maar jou reis is dan ook wel een beetje anders dan die van mij....

Ik ben alweer bijna terug in Nederland en als jij dan ook terug bent gaan we wat drinken om weer bij te kletsen!!!

xx Angela

Miranda 19-05-2009 11:39

Hey zussie !!! wat een top verhaal weer. Echt onverstelbaar hoe jij daar nu zit, ben echt jaloers. Geniet er maar lekker van meis, hier mis je niets!!! dikke kus

Chrissy 04-06-2009 16:08

Hejjj!
Ik leest het NU PAS! Maar ooow wat klinkt het weer geweldig!
Gelukkig had je geen vogelgriep
En het slapen onder de sterrenhemel in een swag.. kan het NOG beter?
HEEEEL veel plezier nog, dikke kus!
En nog een nieuwtje voor je>> Ik ga een maand naar Nepal in augustus!!!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer